Кој уште ти верува Ромео?

Искрено кажано вака од женски гледен аспект, и Ромео денеска не е тоа што сите сметавме... “Кај си прасе мое ?” =S денеска го заменува цело рецитирање што некогаш ОНОЈ Ромео си се малтретирал да го иведе -.-. Не е мое или било чие да коментирам,ама сепак банални се сите романи што ги читаме, а  исто така и оние книгите што не лажат со Изрази од типот “Машкиот мозок функционира како ... ( и наведени се триста различни поими и споредби од кои можеме слободно само да си го збогатиме речникот на изразување )”.Еден збор – БЕСПОЛЕЗНО!

Многу е јасно дека ние сме понежен пол и дека бараме внимание и ред други работи, но н се точни и тврдењата дека сакаме тооооолку да не разгалат и да сме нивни центар на внимание.Се сложуваме дека се зависи до карактерот НО... АКО СЕ Има воопшто НЕКАКОВ КАРАктЕР, е тогаш можеби и повеќемина ќе ја сватат приказнава ( или статијава како сакате наречете ја ).

Прочитав некаде пред неколку дена шокантна приказна: Јулија си го чекала Ромео да дојде од работа се средила го облекла најубавиот фустан ( мислам на долна облека дека денеска такво си е времето ) и застанала на балконот (т.е си легнала на креветот ) и го чекала во својата најубава поза ... И иде Ромео задишан од мечување со останатите Ромеовци ( 100% иде од кладилница ) и ни едно ни две и се обраќа на Јулија: Што има за вечера Бетмен? -.-ќ ПАтЕТИКИ! И тоа зашто ... заради превезот што го имала ставено на очите па на кутриот Ромео тоа прво му паднало в очи... а трудот а облеката а позата а заволивоста? Епа нема ... Трудот залуден ама важно излегол од сето тоа добар виц.После ова нема што да се коментира освен дека времињата се сменети и дека не постојат веќе такви романси или пак примери за кавалери што би се рекло.

Затоа не читајте романи и такви некои си рманси во кои јунакот на белиот коњ истовремено е и херој , но и најмекото срце пред својата сакана, затоа што така само можеме да паднеме во заблуда. Денеска кој уште верува дека постои таква сорта? Никој ... Кој уште верува дека ќе  бидеме сакани безусловно? Никој... Кој уште верува на празни зборови , без ниедно направено дело?.... Па на крајот од краиштата КОЈ УШте му верува на Ромео?... Ползата од таквите прочитани бајки и размислувањата за реализирање на истите само ни го збогатуваат речникот а потрагата по ТАКВИОТ приближен принц ни го троши драгоценото време!